“Web 2.0: A New Wave of Innovation for Teaching and Learning?”

In het laatste nummer van Educause review is een interessant artikel verschenen over de rol van Web 2.0 in het hoger onderwijs. Het artikel gaat in op de concepten die nu als Web 2.0 worden beschouwd, als weblogs, wikis en social bookmarkingen en legt uit dat die concepten al langer bestaan dan de huidige Web 2.0 trend doet vermoeden (duh :)). Dat is natuurlijk geen nieuws, maar het is wel interresant er af en toe eens aan herinnerd te worden (en nu eens in een semi-wetenschappelijk tijdschrift te lezen) dat de onderliggende concepten veel bepalender zijn dan de term zelf.


Het artikel beschrijft per dienst de rol die het zou kunnen spelen in het hoger onderwijs. Wat betreft social bookmarking luiden de conclusies:

  • social bookmarking kan dienst doen als ‘outbound memory’, een locatie waar informatie (links) opgeslagen kunnen worden die anders verloren zouden kunnen gaan;
  • het vinden van mensen met soortgelijke interesses kan iemands werk versterken door van anderen te leren of door tot nieuwe samenwerkingsverbanden te leiden;
  • tagging (door gebruikers) kan nieuwe inzichten bieden in iemands onderzoek en clusters van tags kunnen nieuwe patronen (of de afwezigheid daarvan) aantonen;
  • de mogelijkheid om bookmark pages te creeren die door meerdere personen bewerkt kunnen worden kan nuttig zijn voor team projecten, doordat deelnemers informatie en resources kunnen delen, waarbij tagging inzicht geeft in individuele bijdragen binnen het collectief. Dit herken ik bijvoorbeeld in mijn eigen gebruik van de de dienst watvindenwijover.nl. Daar posten we met drie studenten informatie gerelateerd aan een project dat wij uitvoeren. We gebruiken daarvoor de specifieke tag IMP. Met elkaar blijven we door deze tag op de hoogte van elkaars bevindingen en ontwikkelingen;
  • het volgen van een bookmark site kan inzicht geven in iemands onderzoek, wat nuttig kan zijn in een onderwijs setting. Anderen kunnen daar weer van leren.

Volgens mij niet heel schokkend deze bevindingen (en zit er niet enige overlap in?) maar toch leuk om het eens op een rijtje te zien in een semi-wetenschappelijk artikel.

Wat betreft Wikis en Weblogs is de auteur minder concreet in het opsommen van de bijdragen die deze diensten volgens hem leveren. Toch is er nog wel iets over te zeggen.

Een Wiki draagt voornamelijk bij aan onderwijs door de educatieve en collaboratieve setting waarbinnen men werkt. Wikis kunnen ondersteunend (of inzetbaar zijn) voor onder meer peer editing, asynchrone schrijfprocessen, groepswerk. Interessant om te vermelden dat enkele studenten in het kader van een module aan de Universiteit van Amsterdam, waar we een samenwerkingsproject met de gemeente Amsterdam zijn gestart, gebruik zijn gaan maken van een Wiki om hun voortgang en eindverslag te schrijven. Die personen zijn inmiddels subject van mijn onderzoek. Ik ben benieuwd wat daar uit komt :) .

Wat betreft blogging liggen de conclusies in de lijn van posting / commenting leidt tot discussie wat bijdraagt aan het leerproces. Hier worden verder voornamelijk interessante diensten besproken (als technorati, digg, enz).
Binnenkort volgt hier een post waarin ik op basis van literatuurstudie een eerste ruwe schets uiteenzet van de regulariteiten en mechanismen die in mijn onderzoek centraal staan. Daaraan staat dus de vraag centraal: Kunnen weblogs / wikis en social bookmarking diensten bijdragen aan de leerprocessen binnen Communities of Practice en wat is het nou dat daarvoor zorgt?

Voor nu sluit ik af met de vraag: wat zijn volgens jullie de enablers (mechanismen) in diensten als social bookmarking, weblogs en wikis die ervoor zorgen dat deze diensten bijdragen aan het leerproces in Communities of Practice (of meer algemeen: bijdragen aan kennismanagement?)

If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed!