Rik Maes, professor aan de Universiteit van Amsterdam, heeft op Knowledgecafé.nl een interessante verhandeling gepubliceerd over de web 2.0, wisdom of the crowds manie. Daarin schrijft hij ondermeer:

Apparently, mashing-up (a modish term for “ combining”) is not creating, tag­ging is not reasoning and blogging is not writing as writing is more than reacting to yester­day’s opinion: writing is meant to last. Blogging is the surest way to getting forgotten: the next Wittgenstein (or Pi­casso, or Neruda, or…) won’t be re­minded for his weblog! Not a single blog-entry will ever change my life as much as reading Martin Buber’s “I and Thou” did. Wheth­er we like it or not: Inter­net is primarily a world of facts, not of reflec­tion; it is a world of now and not of history. Crowds can deliver momentary evidence, not wisdom.

Zeker een interessant stuk om eens te lezen, hoewel ik het natuurlijk niet helemaal met hem eens ben. Bijvoorbeeld, waarom zou tagging geen reasoning kunnen zijn? Misschien heeft het Internet tijd nodig om enigzins op het niveau van traditionele wetenschap en literatuur te belanden?