De 5 valkuilen van Web 2.0

Ik heb wat research mogen doen naar typische Web 2.0 failures die bedrijven nog wel eens lijken te maken. Echt veel goede overzichten kwam ik online nog niet direct tegen, maar zelf kwam ik op onderstaande 5 valkuilen. Ben benieuwd naar jullie aanvullingen!

1. focus op technologie – niet op strategie (en socialiteit):

Web 2.0 draagt bij aan standaardisatie van technologie. Technologie wordt in deze dus veel meer gemeengoed wat zich bijvoorbeeld uit in het volgende:

  • Met Ning heb je in een mum van tijd een social networking platform in de lucht.
  • Met Drupal bouw je bijna geheel functioneel in relatief korte tijd een geavanceerd community platform.
  • Met gemiddelde inspanning bouw je een rijke internet applicatie die er in ieder geval aan de buitenkant mooi uit ziet

Technologie is wel belangrijk, maar niet hetgeen dat het succes van een community bepaalt. Dit wordt onderbouwd door praktijkcases waarbij exact dezelfde technologie in verschillende situaties tot andere resultaten leidde. Wat wel belangrijk is, is de strategie en het concept dat aan een dergelijk platform ten grondslag ligt. Wat spreekt de doelgroep aan? Vervolgens moet de vraag worden beantwoord hoe deze strategie met functionaliteiten (en content- en community management en implementatie) wordt ingevuld.

2. Ontbreken van een organisatie rond je Web 2.0 initiatief (processen, mensen, rollen)

Bij het lanceren van een web 2.0 initiatief begint het vaak pas. Het live brengen van een online community is één, het succesvol maken van een online community is van een andere orde. Dit vereist inzet, volharding en commitment, de juiste processen (content), mensen en rollen (community management). De praktijk leert dat dit hard werken is en veel moeite kost. Maar kun je het je veroorloven om na een half jaar de stekker uit je web 2.0 initiatief te trekken? You’re in it for the long term!

3. controle proberen vast te houden op je web 2.0 initiatief – te veel focus op eigen doelstellingen ipv de vraag “what’s in it for the end user?”

Kenmerkend aan de hele web 2.0 stroming is dat de “macht” meer in handen komt te liggen van de consument cq de eindgebruiker. Jouw eindgebruiker! Hij (of zij uiteraard) is degene die bepaalt of hij participeert in je web 2.0 initiatief, of hij gebruik maakt van je platform en content wil bijdragen.

Dit impliceert dat je in essentie geen eigenaar van het platform bent, maar slechts een facilitator. Je kunt je doelgroep dan ook zeker niet je wil opleggen. Teveel focus op eigen doelstellingen en de doelgroep teveel willen controleren vormt dan ook een serieuze bedreiging. Ik denk aan een community waar de eenvoud van de registratieprocedure heeft moeten leiden onder het feit dat de business zoveel mogelijk informatie wilde verzamelen om leden van de community pro-actief te kunnen targetten met producten en diensten.

4. wie is je doelgroep en het gebrek aan ontwerp voor je doelgroep

Forrester heeft onlangs een mooi onderzoek uitgebracht naar wat voor type gebruikers er binnen social media te zijn onderkennen. Zij onderkennen een spectrum van onder meer creators (zij maken dingen), critics (zij reageren op dingen) naar uiteindelijk spectators (zij kijken alleen) en inactives (zij doen niets). Wat Forrester stelt lijkt evident, maar lijkt ook vaak te worden vergeten: stem je social web initiatief af op het profiel van de doelgroep die je wilt benaderen. Het heeft geen zin een user generated video content platform te gaan ontwikkelen als je potentiele doelgroep voor het grootste gedeelte uit spectators bestaat. Toch lijkt dit vaak voor te komen.

5. Na één keer ontwikkelen is het klaar… Toch?

Een web 2.0 initiatief lanceer je niet in één keer perfect. Hoe serieus je ook je doelgroep hebt betrokken bij de ontwikkeling er zijn altijd zaken die de doelgroep anders, beter of nieuwer wil zien. Doorontwikkeling richting de vragen en behoeften van je doelgroep is daarom essentieel. Maar niet altijd wordt dit als zodanig opgevat.

Er zijn ongetwijfeld nog talloze andere valkuilen te bedenken, maar dit is een aantal die ik in de praktijk nog wel eens zie. Ik ben benieuwd naar julle aanvullingen! Wat zijn volgens jullie de voornaamste Web 2.0 valkuilen? En hoe zou je die moeten addresseren? Discussieer mee in de reacties.

If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed!